Deprem olmadı, sel gelmedi… Ama gençler yine mağdur edildi.
Ortada bir afet yokken, neden haklarımız geri alınıyor?
Bu ülkeyi kim yönetiyor? Bizden oy alanlar nerede?
Verilen sözler, edilen vaatler neden unutuldu?
Devlet korumasında büyüyen çocuklar ne yaptı?
Eksik bırakılan eğitimin, yetersiz sistemin, plansızlığın bedelini neden onlar ödüyor?
Fırsatlar geri alınıyor, umutlar söndürülüyor.
Bir çocuğu ailesinden almak sadece barınma sağlamak değildir.
Sevgi vermeden, aidiyet hissettirmeden, geleceğini güvence altına almadan yapılan her şey eksik kalır.
Altın köşklerde yaşatsanız bile; içinde merhamet, ilgi ve samimiyet yoksa o çocuk yine yalnızdır.
Bugün bu gençlerin sesi duyulmuyorsa, yarın toplum vicdanını kaybeder.
Biz ayrıcalık değil, verilen sözlerin tutulmasını istiyoruz.
Bir vekil yok mu? Bir kurum yok mu?
Bu çocukların sesini gerçekten duyacak kimse kalmadı mı?”